ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

webENGpic4Η αυτοαξιολόγηση αποτελεί μια συστηματική και αναλυτική διαδικασία αναστοχασμού μιας σχολικής μονάδας με σκοπό τη βελτίωση και την ανάπτυξη της (MacBeath, 2008, σ. 396). Αποτελεί μια συνεργατική και συμπεριληπτική διαδικασία αναστοχασμού των εσωτερικών διαδικασιών μιας σχολικής μονάδας, η οποία ενεργοποιεί όλα τα μέλη της σε μια συνεχή προσπάθεια βελτίωσης και ανάπτυξης. Παράλληλα ενισχύει την προσωπική και επαγγελματική ευθύνη όλων των συμμετεχόντων για ποιότητα στην εκπαίδευση (Hofman et al., 2010). Ως εκ τούτου, η σχολική αυτό-αξιολόγηση θεωρείται μια διαδικασία με επίκεντρο το σχολείο, η οποία όμως ενεργοποιείται από το ίδιο και εστιάζει στις δικές του ανάγκες και προτεραιότητες (Neil and Johnston 2004, Swaffield και MacBeath 2005).

 

Ως διαδικασία ανάπτυξης, η αυτοαξιολόγηση στοχεύει στη βελτίωση των πρακτικών του σχολείου μέσω της εστίασής της στη μαθησιακή διαδικασία και στις εμπειρίες μάθησης των παιδιών, αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς που επηρεάζουν τα πιο πάνω (υλικοτεχνική υποδομή, στοχοθεσία, κτλ). Έμφαση δίνεται επίσης και στην επίδραση της ποιότητας μάθησης στις επιδόσεις των μαθητών. Σύμφωνα με τον  Devos (1998, σ. 1) η σχολική αυτοαξιολόγηση ενεργοποιείται από ίδιο το σχολείο μέσα από τη συστηματική συλλογή δεδομένων (και την ανάλυσή τους) γύρω από τη λειτουργία του έτσι ώστε να προχωρήσει σε αναθεώρηση, βελτίωση και ανάπτυξη.  Συμπερασματικά, οι στόχοι της σχολικής αυτοαξιολόγησης είναι δύο: η βελτίωση της ποιότητας της σχολικής μονάδας ως οργανισμός, και η βελτίωση μάθησης και της διδασκαλίας (Kyriakides & Campbell, 2004, Demetriou & Kyriakides, 2012).

 

Οι διαδικασίες αυτοαξιολόγησης δίνουν την ευκαιρία στη σχολική μονάδα για επεξεργασία σαφών και ξεκάθαρων παρατηρήσεων γύρω από τις εσωτερικές της διεργασίες και κυρίως γύρω από την αποτελεσματικότητά της. Μέσα από αυτή τη διαδικασία η σχολική μονάδα θα ορίσει περιοχές ανάπτυξης στις οποίες θα τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι.  Παράλληλα θα οριστούν  συγκεκριμένα βήματα/δράσεις προς υλοποίηση των στόχων. Αναφορά γίνεται και σε διαθέσιμους πόρους/υλικοτεχνική υποδομή ως απαραίτητα στοιχεία προς υλοποίηση των στόχων.

 

Όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας, καθώς και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι φορείς εκτός σχολείου (τοπική κοινότητα, σύνδεσμος γονέων και κηδεμόνων, εκκλησιαστικοί φορείς κ.ά) μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στην εκπόνηση του σχεδίου, όσο και στην υλοποίησή του. Τόσο οι εκπαιδευτικοί, όσο και οι μαθητές και οι γονείς έχουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία αυτοαξιολόγησης, στην εκπόνηση και εφαρμογή ενός σχεδίου δράσης αλλά και στην αξιολόγηση της επιτυχίας/αποτελεσματικότητας των δράσεων του. Απώτερος σκοπός παραμένει η ανάπτυξη και βελτίωση.

 

Αναφορές

 

Demetriou, D.& Kyriakides, L. (2012). The impact of school self-evaluation upon student achievement: a group randomisation study. Oxford Review of Education, 38:2, 149-170

Devos, G. (1998). Conditions and caveats for self-evaluation: the case of secondary schools. Paper presented at the Annual Meeting of the American Educational Research Association. San Diego: (ERIC Document Reproduction  Service No. ED421493).

Hofman, R. H., Hofman, W. H. & Gray, J. M. (2010). Institutional contexts and international performances in schooling: comparing patterns and trends over time in international surveys. European Journal of Education, 1, 53–173.

Kyriakides, L. & Campbell, R.J. (2004). School self-evaluation and school improvement: a critique of values and procedures. Studies in educational evaluation, 30 (1), 23-36.

MacBeath, J. (2005). Self-evaluation: Models, Tools and Examples of Practice. Nottingham, National College for School Leadership (NCSL).

Neil, P. and Johnston, J. (2004). An approach to analysing professional discourse in a school self-evaluation  project. Research in Education, 73, 73–86.